AANNEEMBAARHEIDSGODSDIENST.NL

contact tekst laatst aangepast op 19 augustus 2007 inhoud

God. Fictief hoofdpersoon van een religie Op politiek vlak Dogma's der islamofielen Op filosofisch vlak Fundamentalisme / wet op "godslastering"

DOEL VAN DEZE SITE.


De termen "godsdienst" en "God" worden vooralsnog te vaak gekoppeld aan het christendom, de islam en andere zogenaamde openbaringsgodsdiensten. De site aanneembaarheidsgodsdienst.nl is dan ook een aanval op deze zogenaamde openbaringsgodsdiensten en dan vooral op hun doctrine dat "ongelovigen" naar de hel zouden gaan. Een haatdoctrine die de basis vormt van al het religieus geweld.


DEEL I. GELOOF IS GEEN KEUZE !

Wie door heeft dat geloof geen keuze is, is christen of moslim af.


I. "OMDAT ZIJ GELOVIG IS GEWEEST, ZAL ZIJ HET EEUWIGE LEVEN KRIJGEN".

Als je bent groot gebracht met een geloof in God en je komt er later achter dat je godsdienst eigenlijk gebaseerd is op het geloof dat ongelovigen naar de hel zouden gaan zou je dan denken "logisch"?

"Omdat zij gelovig is geweest, zal zij het eeuwige leven krijgen". Zo maar een zin uit de preek van een pastor tijdens de uitvaartdienst van een, gelovige, vrouw. Nu leef ik met een gezamenlijk rouwproces en eerbetoon nu eenmaal min of meer psychologisch mee. Verder geloof ik dat zij sowieso al in de hemel zou komen en verder wens je iemand die je dierbaar is dat gene waar die persoon altijd naar verlangd heeft. Maar het heeft mij toch aan het denken gezet.


II. HET ESSENTIËLE VERSCHIL TUSSEN DE VERSCHILLENDE RELIGIES.

Wat is het essentiële verschil tussen de verschillende religies. Dat de ene religie God God noemt en de andere religie God Allah of Jaweh? Dat men in één of in meerdere Goden gelooft. Dat men in een hemels paradijs of in reďncarnatie gelooft. Nee natuurlijk niet. Ook niet ofdat een religie wel of niet georganiseerd is (denk aan het belang van een gezamelijk rouwproces). Het essentiële verschil tussen de verschillende religies is dat je een ander wel of niet bij je geloof betrekt. Bijvoorbeeld dat je gelooft dat God ongelovigen gaat straffen. Want dan betrek je een ander, namelijk de "ongelovige", bij je godsdienst.


III . EEN ANDER BIJ JE GELOOF BETREKKEN.

1. Over "ongelovigen".

Het essentiële verschil tussen de verschillende godsdiensten of geloven is dus niet het geloof in een hemel of het geloof in reďncarnatie of iets dergelijks maar of je een ander wel of niet bij dat geloof betrekt. Als ik geloof dat er leven is na de dood en in dat leven na de dood mensen wel of niet voor hun (wereldlijk) handelen tegenover andere mensen worden gestraft betrek ik niemand bij mijn geloof. Ook niet als ik heilig zou geloven in de horoscoop in de Veronica Gids. Dat wordt echter anders als ik zeg dat mensen die mij als "profeet", of mijn "profeet", niet erkennen in de hel zouden komen, of juist niet het eeuwige leven zullen krijgen, of dat die mensen geleid zouden worden door de duivel, de oorzaak zijn dat God de mensheid zou straffen door ziektes en natuurrampen., verderf brengen of iets dergelijks. In dat geval betrek je dus een ander bij je religie.

2. Wie zijn begonnen. ?

Als een christen of moslim moeilijk doet als, bijvoorbeeld een atheďst, zijn religie aanvalt, meet hij zich dus een slachtofferrol aan. Want door niet-moslims of niet-christenen als "ongelovigen" of "geleid door de duivel" bij zijn religie te betrekken is hij immers zelf begonnen.

3. Anderen als onderdeel van je doctrine maken.

Met een ander bij je geloof betrekken kan je zelfs zo ver gaan dat het voor je religie zelfs essentieel wordt. Zo geloven (fundamentalistische) christenen en moslims dat "ongelovigen" eigenlijk toch geloven in "hun" God of in hun "Allah" maar dat ze als "ongelovigen" daar "niet voor hebben gekozen". Als je gelooft dat anderen toch in je God geloven omdat dat nu eenmaal past in je doctrine maak je een ander dus een essentieel onderdeel van je doctrine, wat dan toevallig "religie" wordt genoemd.


IV. GELOOF IS GEEN KEUZE !

1. Wie door heeft dat geloof geen keuze is, is christen of moslim af.

Omdat niet-moslims c.q. niet-christenen "niet voor God hebben gekozen" zullen ze door God c.q. Allah worden gestraft, geloven moslims en christenen. Zodra een moslim c.q. christen door heeft dat niet-moslims c.q. niet-christenen gewoon niet in hun koran c.q. bijbel geloven zal voor hem of haar een wereld open gaan. Want als ze door hebben dat "ongelovigen" echt niet in het bestaan van God of Allah geloven zullen ze ook niet begrijpen waarom een liefhebbende God c.q. Allah die ongelovigen zal straffen. Want waarom zou God of Allah mensen straffen die gewoon niet gelovig zijn? Wel of niet geloven is immers geen keuze. Ze zijn in dat geval dan ook verlost van een doctrine en zijn dan ook christen c.q. moslim af.

2. Dat ongelovigen toch in "God" of "Allah" geloven is dus een onjuistheid in de bijbel en koran.

Daarnaast staat de bijbel en de koran vol met verzen waaruit moet blijken dat ongelovigen toch in "God" of "Allah" geloven. Als een moslim c.q. christen keihard op het feit gedrukt wordt dat ongelovigen echt niet in de bijbel of koran geloven (noem als niet-moslim de godsdienststichter Mohammed dus ook nooit een profeet !) moet hen dan ook de ogen openen dat hun bijbel c.q. koran gewoon niet klopt. "Ongelovigen" kiezen niet tegen God maar geloven gewoon niet in "God". Waar je niet in het bestaan van gelooft daar kan je ook niet voor kiezen of "ondankbaar" voor zijn. Laat als niet-christen en niet-moslim het dus niet na om christenen en moslims op deze onjuistheid van de bijbel c.q. koran te wijzen.

3. Het geloof dat God ongelovigen gaat straffen is de bron van het religieus geweld.

De doctrine dat God ongelovigen zou gaan straffen is ook de bron voor al het religieus geweld. Zodra een godsdienststichter zoals Mohammed of Paulus zijn volgelingen wijs heeft kunnen maken dat God de zogenaamde ongelovigen laat branden in de hel heeft hij daarmee de basis gelegd voor geweld tegen anders gelovigen. Je maakt mij althans niet wijs dat iemand die een ander om religieuze redenen doodt, gelooft dat hij zijn slachtoffers in het hemelse paradijs zal tegen komen en gebroederlijk zal omhelzen.

4. Geloof is geen keuze !

Christenen en moslims zien geloof in hun God of Allah als een keuze. "Kiezen voor God" is een typische uitspraak van een christen. Met als toppunt "Misschien dat in de hemel God de ongelovigen de kans geeft alsnog voor God te kiezen". Als of mensen hier op aarde al voor iets konden kiezen waarin ze niet geloofden.

"Ongelovigen willen toch niet bij God zijn".

Vanuit christelijke hoek hoor ik meermaals de redenering "ongelovigen wilden toch niet bij God zijn. Dus waarom zouden ze na hun dood wel bij God willen zijn" als onderbouwing van hun geloof dat andersgelovigen in de hel komen. Christenen menen dus God te kennen. Je weet wel, daarom heet christendom ook "geloof" (...). Verder gaat de redenering "ongelovigen willen toch niet bij God zijn" uiteraard ook niet op voor de "ongelovige" moslims. Die willen in tegen stelling tot atheďsten immers wel bij God zijn ?

Je kan nu eenmaal niet kiezen voor iets waarin je niet in gelooft.

"God geeft je de keuze" en God zou zich daarom het recht voorhouden die mensen die verkeerd hebben gekozen te straffen. Maar er valt natuurlijk niets te kiezen voor iets wat (volgens je) niet bestaat. Volgens deze redenatie zou een ongelovige dus kunnen zeggen "Ik geloof niet in God want God geeft mij de keuze". Als ik iemand hoor zeggen "God geeft mij de keuze" dan denk ik "die man of vrouw gelooft in God". Maar nee, volgens sommige christenen zou iemand die zegt "God geeft mij de keuze" dan toch niet in God kunnen geloven".

Je gelooft nu eenmaal of je gelooft nu eenmaal niet.

Ik geloof toevallig in een God (ik kan ook zeggen mijn temporaal kwab is voor bepaalde toevalligheden gevoelig). Dus ik kan mij de gedachtewereld van gelovigen indenken. En ik geloof toevallig niet in een duivel. Ik kan me absoluut geen duivel voorstellen. Ik kan me dus zowel vinden in de gedachtewereld van een gelovige als wel in de gedachtewereld van een "ongelovige". Je kan niet kiezen voor een geloof. Dat is wat voor mij vast staat. Want een geloof heb je of een geloof heb je niet. (Derhalve kan dus ook niemand extreem ongelovig zijn).

Moslims geloven toch ook ?

Christenen verwijten andersgelovigen dat ze niet geloven en daarom zijn die "ongelovigen" dus slecht. Maar in die denkwereld lukt het hen absoluut niet om stil te staan bij het feit dat mensen ook geloven maar dan in een heel andere God dan die van hen. Bijvoorbeeld de 1,2 miljard moslims. Dergelijke christenen zijn dan ook erg gelukkig in hun droomwereld.

De stelling dat geloof een keuze is kan per definitie alleen afkomstig zijn van gelovigen.

De stelling dat geloof een keuze is kan per definitie ook alleen afkomstig zijn van een gelovige. Want iemand die niet gelooft zou al enig zins gelovig moeten zijn als hij denkt dat er toch iets bestaat waarin hij dan uiteindelijk toch kan gaan geloven.

Laat een geloven-moet-gelovige zijn stelling bewijzen: Laat hem eens een keuze maken om even niet te geloven.

Zou geloven een keuze zijn dan zou je als gelovige er dus ook voor kunnen kiezen om even niet te geloven. Je kan een geloven-moet-gelovige dan ook vragen om zijn stelling te bewijzen en dus even niet te geloven. Bijvoorbeeld niet op maandag, woensdag en vrijdag.

Christenen en moslims zouden dan ook kunnen kiezen voor Zeus, Donar of Crisna ?

Christenen en moslims geloven zo sterk dat "ongelovigen" toch in hun God geloven en alleen niet voor hun God "hebben gekozen" dat je hen ook de vraag kan stellen waarom ze dan zelf niet voor Zeus, Donar of Crisna kiezen. Je kan hen dan de vraag stellen "geloof jij in Zeus" of "geloof jij in Donar" en vraag dan "denk jij dat Zeus bestaat" of "denk jij dat Donar bestaat.

Hebben christenen dan soms voor iets gekozen waar ze zelf niet in geloven ?

"Geloof is een keuze" volgens christenen en moslims. Als geloof voor hen een keuze is hebben ze dan misschien zelf voor iets gekozen waar ze zelf niet in geloven ?

"Na de dood kunnen ongelovigen alsnog kiezen voor God".

Het toppunt van christelijke onzin. Dus in de hemel zou men, staande voor God, alsnog tegen het bestaan van die God, waar men dan voor staat, kunnen kiezen. Deze gedachte houdt maar één ding in en dat is namelijk het geloof dat er geen verschil is tussen het kiezen voor God met alleen als informatie de door mensen geschreven bijbel en het kiezen voor God als men fysiek voor God zou staan. Dit idee is zelfs nergens in de bijbel terug te vinden.

God geeft toch ook geen keuze aan doodgeboren kinderen ?

Wel in de bijbel terug te vinden is dat doodgeboren kinderen naar de hel zouden gaan. Ze zijn immers niet gered van hun "erfzonde" door het geloof in Jezus Christus als "Verlosser".

Waarom zou God wel ongelovigen straffen en geen zwarten of roodharigen?

Mijn ervaring is dat de gelovigen, c.q. aanhangers, van de geloven-moet-religies tot het oneindige weerstand bieden aan de stelling dat geloof in een God geen keuze is. Want zodra we eens zouden zijn dat geloof geen keuze is, zal het voor hen wel heel moeilijk te verdedigen zijn dat nu eenmaal ongelovige mensen door God gestraft zouden worden. Het zou immers precies het zelfde zijn dat God blanke mensen of roodharige mensen zou straffen.

Iemand die voor ons alle pijn en vernedering op zich heeft genomen zal ons ook vergeven als wij die hele geschiedenis niet geloven.

"Vader vergeef hen want ze weten niet wat ze doen" zou Jezus gezegd hebben stervend aan het kruis voor mensen die hem vermoord hebben. En dezelfde persoon zou dan mensen niet vergeven die hun verstand gebruikend niet in het Jezus verhaal geloven ?

De term "ongelovige’ is een vorm van religieus geweld.

Iemand die de term ongelovige gebruikt, betrekt anderen bij zijn geloof. Hij gaat er immers van uit dat hij uit mag maken wie wel of niet gelovig is. Iemand voor een "ongelovige" uitmaken is dus een vorm van religieus geweld. Er bestaat bovendien een mooi alternatief voor de term ‘ongelovige‘, namelijk ‘andersgelovige‘. Niemand hoeft zich dus uit te laten maken voor ongelovige. Het christendom noch de islam hebben het monopolie op het geloof in ‘God’ of wat dan ook.

5. De christen/islam doctrine dat ongelovigen toch gelovig zijn

"Hoewel ze God kenden hebben ze hem niet geëerd"

"Hoewel zij God kenden hebben ze Hem niet geëerd". Dit is een omschrijving door temporaalkwab epilepsie patiënt Paulus over wat hij heidenen noemde. "God geeft je de keuze wel of niet in Hem te geloven" komt uit de koker van een gelovig christen. Heel de doctrine van het christendom en de islam is gebaseerd op het idee dat zogenaamde ongelovigen toch geloven dat God uit de bijbel of Allah uit de koran bestaat. Dat moet immers het idee rechtvaardigen dat christenen c.q. moslims beter zijn dan de zogenaamde "ongelovigen" en als straf zullen branden in de hel. Er is in Nederland vrijheid van godsdienst. Valt het onder de vrijheid van godsdienst ook dat een niet-christen of niet-moslim over zich mag laten zeggen dat hij toch gelovig in de bijbel en de koran zou zijn. Is een niet-christen of niet-moslim verplicht om aan de doctrine van het christendom en islam mee te werken?

"En de Engel (Iblis) werd van de ongelovigen".

"En toen Wij (Allah) tot de engelen zeiden: "Onderwerpt u aan Adam", onderwierpen zich allen, behalve Iblies. Hij weigerde, hij was hoogmoedig. Hij behoorde tot de ongelovigen". Koran 2.38. Hieruit blijkt duidelijk dat wat uit de koran met "ongelovigen" is vertaald eigenlijk "ondankbaren jegens Allah" betekent. Je kan het immers niet voor aannemelijk houden dat een engel, Iblies in dit geval, staande voor God in eens ongelovig in het bestaan van God is geworden. Het is dus strikt noodzakelijk om de volgelingen van Mohammed, de moslims, nooit voor te houden dat je in "Allah" of de zogenaamde "profeet" Mohammed gelooft.

Koranvers 2.38 zou ook inhouden dat ongelovigen en de duivel één van het zelfde zouden zijn.

6. De logica achter waarom God ongelovigen zou willen straffen

Wat interesseert een almachtige God het nou dat niet alle mensen in hem geloven.

Als God echt zou willen dat alle mensen in hem geloven en dat echt zo belangrijk zou vinden zou hij als alles kunnend opperwezen daar heus wel werk van maken. Niet door ongelovigen een straf voor te laten houden (hoe moeten de mensen overigens weten dat ze de juiste "profeet" geloven?) maar hier gewoon tussen ons aanwezig te zijn. Hij zou ten eerste een geloofwaardigere bijbel en geloofwaardigere profeten kunnen zenden. Verder kan God alles. Wat zou het hem dan nou interesseren dat wij, nietige kleine wezentjes, wel of niet in hem geloven.

Zolang je per definitie stelt dat ongelovigen slecht zijn, kom je dus nooit een goede ongelovige tegen.

Zolang je van mening bent dat je geloof ideaal is omdat alle ongelovigen slecht zijn blijf je leven in een cirkelredenatie. Je kan je dan immers enorm kwaad maken op iemand die je heilig boek of "profeet" aanvalt. Maar wat heeft die persoon dan in feite misdaan? Zo zal je dus nooit een ongelovige tegen komen die volgens je goed van hart is. Daarmee heb je dus je "bewijs" dat ongelovigen slecht zijn.

Zou God dan jaloers zijn op andere Goden ???

Het geloof dat god ongelovigen zou straffen kan zijn oorsprong hebben in de polytheistische oorsprong van het jodendom, en dus het door de godsdienststichters Paulus en Mohammed daaruit afgeleide christendom en islam.

7. "Je gelooft alleen maar in een God die jouw goed uitkomt".

Dit argument hoor ik vaak. Nu zijn die christenen en moslims met hun God blijkens ook heel erg gelukkig (de definitie van geloof is als gevolg van een bepaald biologisch proces zo ongeveer "datgene wat men graag wil geloven"). Blijkbaar is hun geloof in een God die alles geschapen heeft en het zijn oogappel op aarde om de een of andere reden moeilijk wil maken (ik dacht dat daar eigenlijk een andere opperwezen voor was) hun antwoord op de vraag "wat is de zin van ons bestaan".

En verder zegt opoffering voor een "God" nog niets over het feit ofdat die God wel of niet bestaat.

8. God zou nog een schepje bovenop doen. Hij zou zelfs moeite doen om mensen niet te laten geloven.

Het lijkt mij ook wel heel erg sterk dat God zelfs met klinkklare onzin (de zon die om de aarde draait, de zon die ondergaat in een modderhoudende bron) zelfs moeite zou doen om de mensen die hij geschapen heeft ongelovig te houden om ze als ongelovigen te kunnen laten branden in de hel.

9. Als we zien dat God niet alle ellende op de wereld kan bestrijden moeten wij mensen er dan nog een schepje boven op doen ?

Ik denk dat antwoord op de vraag of dat God werkelijk alles kan heel erg simpel is. Nee. Anders zou het God’s wil moeten zijn dat mensen om komen door aardbevingen, mensen honger lijden door droogte en andere natuurrampen en onschuldige mensen getroffen worden door een vreselijke en dodelijke ziekte. Ik constateer dat God niet oppermachtig is en er ondanks God heel veel ellende is in de wereld. Maar dan komt mijn punt. Moeten we als we zien dat er veel ellende is in de wereld die wereld dan nog slechter maken? Door een doctrine te ondersteunen dat God zogenaamd ongelovige mensen gaat straffen?

10.Het geloof dat God ongelovigen zou straffen als bewijs van de polytheistische oorsprong van het jodendom, christendom en islam

Omdat godsdienst mensenwerk is, wordt vaak onderzocht of dat er een polytheďstische oorsprong is van het monotheďstische Jodendom waar uit vervolgens het christendom en dus ook de islam uit ontstaan zijn. Zo is een monotheďstische godsdienst ook geen echt monotheďsme als de vroegste belijders van zo’n "monotheďstische" godsdienst wel in meerdere goden geloven maar slechts één van de Goden aanbaden (henotheďsme).

Waarom bijvoorbeeld zou een God ongelovigen straffen. Omdat hij anders jaloers zou zijn op andere goden ?

11. God interesseert het niet of ik wel of niet geloof. Dus interesseert mij het niet.

Het interesseert God niet of dat je wel of niet in hem gelooft. Anders had hij wel geloofwaardigere boodschappers gezonden. Dus het interesseert mij niet of dat ik wel of niet in hem geloof. God kan voor een gelovige immers ook een hersenspinsel zijn als antwoord op de angst voor de dood.

12. "God straft mensen die de profeten beledigen".

"God straft mensen die de profeten beledigen" las ik op een forum. Dit is echter ook een onhoudbare stelling. Want als God nou geen "profeten" gezonden zou hebben, zouden er immers ook geen profeten beledigd kunnen worden en dus ook geen beledigers gestraft hoeven te worden. Nog afgezien van het feit welke "profeten" we allemaal moeten geloven.

13. God zou dan ook goedkeuren dat we bedriegers vereren als zijn boodschapper.

"Profeten"verering houdt onmiskenbaar ook in dat we elke bedrieger zouden moeten vereren. Zou God daar blij mee zijn? Dat één van die "profeten" beweerde dat hij de laatste profeet is, doet daar niets aan af.

14. Straft God dan kinderen met foute ouders?

Het is een feit dat je religie (moslim, christen, atheist) vooral afhankelijk is van je afkomst. Je religie, en dus je lot na je dood als we christenen en moslims mogen geloven, wordt dan dus vooral bepaald door het feit of je toevallig in een moslim-, een christen- of een atheistisch gezin geboren bent. In dat geval zou (een liefhebbende) God dus kinderen straffen met "foute" ouders.

15. Een late bekeerling die dement wordt, zou dan alsnog naar de hel gaan.

Mensen die dement worden gaan alleen dingen herinneren van toen ze heel jong waren. Stel dat een late bekeerling dement wordt. Hij of zij zou zich dan niets meer gaan herinneren over "God" of Allah of zijn bekering tot het christendom of islam. Deze late bekeerlingen zijn dan weer ongelovig geworden en zouden dan alsnog naar de hel gaan.

16. Dé definitie van een fundamentalistische christen of moslim.

Wie in een God gelooft is gelovig. Maar als je als gelovige ook nog eens gelooft dat iedereen, dus ook de niet-christenen c.q. niet-moslims, ook in je God of Allah geloven, dan is er toch iets meer aan de hand. Dat ze geloven dat ongelovigen toch in hun God of Allah geloven, kan je opmaken uit uitspraken als "niet kiezen voor God" of "ondankbaar zijn voor Allah". Ze zijn hierbij erg fundamentalistisch in hun eigen gelijk omdat ze immers niet willen, of kunnen, erkennen dat ongelovigen gewoon niet in hun "God" of "Allah" geloven.

Een simpel feit, namelijk een niet-christen of niet-moslim gelooft gewoon niet in "God" of "Allah", wordt door hen totaal genegeerd. Graag zou ik willen dat fundamentalistische christen/moslim dan ook op dit punt wordt gedefinieerd. De thans gangbare definitie van een fundamentalist ("het strikt volgen van de bijbel c.q. koran") staat die nieuwe definitie bovendien ook niet in de weg. Aangezien ook die "goddelijke" geschriften er van uit gaan dat iedereen in het bestaan van "God" of "Allah" gelooft.

17. Is God een atheist ?

Wie in het mogelijk bestaan van een God gelooft en erkent dat God geen profeten heeft gezonden of een andere manier uitgekozen zou hebben om mensen in hem te laten geloven moet toch wel tot de conclusie komen dat God zelf een atheďst. -Isme is dan niet in de betekenis van "zijn" maar in de betekenis van "streven naar". God zou er dan om gekozen hebben om mensen niet in zijn bestaan te laten geloven.

18. "Maar het is uiteindelijk God die zelf oordeelt"

Dit is gewoon in strijd met de inhoud van de bijbel of koran en valt dan ook in de catagorie overlevingsleugentjes.

Als je een vijfjarig kind dat nog nooit van de bijbel of koran gehoord heeft het zelfde zou vragen zou ze ook antwoorden dat God zal oordelen. Dus de betreffende christen of moslim heeft voor het zelfde antwoord een heel dik boek moeten lezen, beter moeten (her)interpreteren om uiteindelijk te beweren "maar het is uiteindelijk God die oordeelt hoor".

En aan die simpele waarheid heeft de wereld dan het gros van het geweld te danken.

19. God wachtend voor een drukke weg.

Eens stond ik voor een druk kruispunt. Ineens stond God naast me. Hij vroeg me "Kan ik oversteken?". Ik zei "Ik geloof het wel". En hij vroeg me "Maar weet je dat wel zeker?". Ik keek hem verbaasd aan en ik zei "Wat interesseert jou dat nou. Bij jou draait alles toch om geloof".


V. WAAROM IS GELOOF IN ‘N GOD DAN NIET GOED GENOEG ?

Mensen die in een God of in een ander leven na de dood geloven, hebben een beetje angst voor dat leven na de dood, als zij zich in dit leven niet gedragen. Dat is dan voor sommige gelovigen een reden om te geloven dat gelovige mensen beter zijn voor hun mede-mens. Dit geloof zou dan een verklaring kunnen zijn dat iemand het geloof in het bestaan van een God aan anderen probeert bij te brengen. Maar waarom zou het geloof in God die je voor je goede daden zou belonen dan persé gekoppeld moeten zijn aan een geloof in een God die ongelovigen zou straffen ? Met andere woorden, waarom is een geloof in ‘n God niet goed genoeg ?


VI. IS HET NU EEN GELOOF OF NIET ?

Als ik iets máár geloof, ga ik een ander niet uitschelden. Ik vind dat veel christenen en moslims dan ook een enorme grote bek hebben voor iemand die iets "maar" geloven. Terwijl dat het een "geloof" is juist wordt gebruikt om hun bemoeizuchtige religie te verdedigen menen ze toch zeker te weten dat "ongelovigen" naar de hel gaan enz enz.

De Dikke van Dale verstaat onder geloof dan ook onder andere "godsdienst".

ge·loof (het ~, geloven)

  1. vertrouwen in de waarheid van iets
  2. vast en onwankelbaar geloof in God en Gods woord <=> ongeloof
  3. godsdienst.

Al bij al is dat christendom en islam een geloof is dus een wanargument. Vreemd ook om iets wat een openbaringsgodsdienst wordt genoemd een geloof te noemen. "Openbaring" moet immers verwijzen naar iets wat echt gebeurd zou zijn.

naar boven naar God, fictief hoofdpersoon van een religie.